Sinds 1 maart 2025 werk ik als senior developer bij Avics, een bedrijf dat zorgtechnologie levert, voornamelijk aan verzorgingshuizen. Het mooie van hoe ze dat doen is dat ze niet simpelweg een aantal dozen over de muur gooien, maar zich vooral heel erg richten op hoe de klant de processen in de organisatie zo goed mogelijk kan ondersteunen met oplossingen die Avics levert. Zorgcoaches van Avics begeleiden de klant bijvoorbeeld intensief bij implementaties, en van onze klanten leren we dan weer veel over wat wel en wat niet werkt.
Het systeem dat Avics levert regelt vooral dat zorgmedewerkers op de hoogte worden gesteld van gebeurtenissen waarvoor ondersteuning nodig kan zijn, bijvoorbeeld wanneer iemand op een alarmknop drukt of roept, op de grond ligt of 's nachts rondspookt.
Zoals je waarschijnlijk wel weet moeten in de zorg steeds minder mensen steeds meer werk verzetten, en daarbij is technologische ondersteuning eigenlijk niet meer weg te denken. Daarnaast zorgt technologie ervoor dat de mensen voor wie onze klanten zorgen zo lang mogelijk zelf de regie houden over hun eigen leven. In overleg wordt bepaald wat er wanneer nodig is, zodat ieder zijn leven kan leiden met de zekerheid van een achtervang als er eens iets mis zou gaan.
Het was wel even schrikken toen ik binnenkwam: bij de afdeling R&D waar ik werkte, zaten een paar mensen thuis en was er iemand net vertrokken. Wel was er twee maanden voor mij een nieuwe collega begonnen, maar van overdracht van werk of documentatie was niet echt sprake. Na mij is er nog een nieuwe developer begonnen en vervolgens twee DevOps-collega's, dus het bedrijf investeerde wel erg veel in het op orde krijgen van de zaken.
Dat was ook wel nodig, jarenlang was er met veel te weinig mensen gewerkt aan een steeds groter wordend systeem, waarbij prioriteiten van week tot week konden wisselen.
Technologisch was er een hele grote achterstand: de Spring Boot-versie (2.8) van de backend was al lang achterhaald en de frontend gebruikte nog AngularJS, dat al jaren end-of-life was. De Android-applicatie gebruikte nog XML/View-technologie en was één grote callback-hel. Geautomatiseerde tests waren er nauwelijks. Met elkaar hebben we dat aangepakt. De backend is in een jaar tijd weer up-to-date gebracht naar Spring Boot 4.
De frontend is in een jaar grotendeels opnieuw gebouwd in React met Next.js, in samenwerking met een externe club (Enrise). Namens Avics waren een collega en ik hierbij betrokken als developers, en dat was een heel erg gaaf project. Enrise is echt een club die heel erg hamert op kwaliteit van software, en het was echt mooi om daar deel van uit te maken.
Tenslotte zijn we bezig de Android-applicatie voor zorgmedewerkers up-to-date te brengen, met Jetpack Compose, en ook dat is een heel erg mooi project. Ook kom ik daarin achter dat ik Kotlin toch echt wel een van de mooiste talen vind om in te programmeren.
Voor steeds meer werk gebruiken we tegenwoordig ook AI. Ik gebruik bij Avics vooral Gemini van Google en Codex van OpenAI, waar we licenties voor hebben. Ik vind het erg leuk om hiermee te werken. Ik zie AI nog niet mensen vervangen, maar het maakt wel dat je veel sneller kunt ontwikkelen, al blijft het wel zaak de gegenereerde code te checken, zie het als een hele slimme stagiair die je opdrachten kunt geven en kunt vragen waarom een bepaalde oplossing slim is. Het is een beetje alsof je als hardloper ineens benen van 12 meter hebt: je gaat veel sneller, maar als je de verkeerde kant op rent, ben je ook veel sneller ver weg van waar je naartoe wilt ;-)
Al met al vermaak ik me prima bij Avics. We hebben een leuk team en ik vind de klussen die we tot nu toe hebben opgepakt erg leuk om te doen.